Ga naar de inhoud
Home » Den Haagtempel » Symboliek » Oosten

Oosten

Satellietfoto Google Maps

De ingang van de tempel

De ingang van de Den Haagtempel bevindt zich traditiegetrouw aan de oostzijde.

Van oudsher zijn tempels gepositioneerd met een oostelijke oriëntatie. In verticale zin worden zij beschouwd als de navel van de aarde: de schakel tussen hemel en aarde. Daarnaast is er een horizontale oriëntatie, waarbij tempels fungeren als kruispunt van de vier windstreken.

‘Oostelijke oriëntatie’ is overigens een pleonasme aangezien ‘Oriënt’ het oosten betekent. De oostelijke nadruk maakt de tempel dus letterlijk de geëigende plek waar wij ons oriënteren, ofwel onze levensrichting bepalen.

Symbool van de hof van Eden

Deze traditionele oostelijke oriëntatie van tempels heeft zijn oorsprong in de hof van Eden die het prototype van de tempel is.

James E. Talmage zei hierover in zijn geïnspireerde standaardwerk over de tempel: “In de meer uitgebreide betekenis van het woord was de hof van Eden het eerste heiligdom op aarde, want daar sprak de Heer voor het eerst met de mens en maakte Hij de goddelijke wet bekend” (Het Huis des Heren, p. 17).

Drie Schriftteksten die betrekking hebben op de positionering van de hof van Eden wijzen nadrukkelijk op het oosten.

Adam en Eva in de hof van Eden, schilderij van Johann Wenzel Peter (1745-1829)
The Second Coming, schilderij van Joseph Harry Anderson (1906-1996)

Symbool van de komst van de Heer

Een andere voor de hand liggende reden voor deze oriëntatie is dat Christus’ wederkomst vanuit het oosten zal plaatsvinden (Mattheüs 24:27; Ezechiël 43:2).

Daarom is het vanzelfsprekend dat de ingang van de tempel zich aan de oostzijde bevindt, waar de Heer des Huizes zal verschijnen. 

Ook bij Zijn eerste komst speelde het oosten een rol. De wijzen vroegen: “Waar is de Koning der Joden, die geboren is? Want wij hebben zijn ster in het Oosten gezien en wij zijn gekomen om Hem hulde te bewijzen” (Mattheüs 2:2). 

Symbool van een kompas

Al deze Schriftuurlijke verwijzingen naar de vaste positionering van de tempel hebben nog een ander doel.

Om met de woorden van Hugh W. Nibley van de Brigham Young University te spreken: “De tempel is een referentiepunt, een plaats waar men zijn positie bepaalt in het universum.”1 Door de tempel als uitgangspunt te nemen kunnen kerkleden hun eeuwige koers uitstippelen en hun celestiale eindbestemming voor ogen houden.

Doopvont Draper Utah Tempel

Voetnoten

  1. Temple and Cosmos: Beyond This Ignorant Present [Salt Lake City: Deseret Book, 1992], 141.
Google Translator »